Metro Exodus – Review

Soms verschijnen er zoveel games dat je het bijna niet bij kunt houden. Op zich is dat niet zo erg als het meerdere games per maand zijn. Soms komen er ook meerdere games uit op dezelfde dag en dat was voor ons wel even kiezen geblazen. Waar ik koos voor Far Cry New Dawn heeft FfredericC zijn pijlen gericht op de andere game, Metro Exodus. Wat hij er van vindt dat lees je natuurlijk hier.

Een game die mij kon overtuigen om de laatste Far Cry even links te laten liggen, what?!

En toch, zo geschiedde. Ik hoop dat ik de juiste keuze gemaakt heb.

De ondertussen driedelige Metro-reeks is al sinds Last Light niet langer gebaseerd op de boeken van Dmitry Glukhovsky. De grimmige toon en visie van een wereld in duigen worden echter aangehouden en ook het verhaal haakt in op de vorige delen (al zijn die geen vereiste om Exodus te kunnen spelen).

Als FPS kijk je door de ogen van Artyom. Geen onkwetsbare volksheld maar gewoon een man met een wapen die er het beste van wilt maken. Na vele jaren gedacht te hebben de enige overlevers te zijn van een wereldgrote nucleaire aanval, leert hij bij een zoveelste bovengrondse excursie om het tegendeel te bewijzen, dat hij het bij het rechte eind had. We are not alone. In een poging betere oorden op te zoeken, lukt het hen om een trein te stelen die ze de “Aurora” dopen. Geen overbodige luxe want Rusland is groot.

New is always better?

Dit brengt ons naadloos bij één van de meest verrassende nieuwigheden. Waar vroeger claustrofobische gangenstelstels centraal stonden, kiest Deep Silver voor een semi-open level structuur. Ik weet nog steeds niet goed hoe ik mij daar bij voel. Aan de ene kant geeft het letterlijk en figuurlijk de ademruimte tussen de donkere, besloten stukken en sta je verstomd te gapen bij de vele oogverblinde vergezichten. Aan de andere kant was ik veel te vaak verdwaald op mijn map aan het kijken op zoek naar actie die gewoon niet kwam.

De open levels lijken heel groot maar dat is alleen maar omdat Artyom de beweeglijkheid heeft van een winkelkarretje met een geblokkeerd voorwiel en de uithouding van.. van.. iemand die maar 10 meter sprintjes kan trekken. Hij kan ook niet zwemmen, ok heeft ‘ie nooit geleerd ondergronds maar toch, en als hij dan als eens voertuig ter beschikking krijgt, is het een roestbak die voorbijgestoken wordt door een oma met rollator.

Weight watchers?

Goed, als je zoveel games hebt gespeeld als ik, zal je vast ook wel al eens zijn tegenkomen dat je het allemaal al eerder gezien of gedaan hebt. Dan is het wel leuk wanneer een developer er bepaalde details in steekt waar je vrolijk van wordt. Als er een hevige wind waait terwijl je met een verrekijker een outpost aan het scouten bent, dan krijg je het gevoel dat je omver geblazen wordt. Wanneer die outpost bijna uitgemoord is, smeken de overlevenden op hun knieën om hen te sparen. Als je goed oplet, kan je zelfs zien dat de vijand de schedels van hun slachtoffers op weegschaaltjes voorwegen (Cannibal Weight Watchers iemand? 🙂 )

Where are the bullets!?

Op de “juiste” difficulty (medium and up) zijn kogels zeldzaam en vaak is stealth de enige uitweg. De wapens, ook al zijn het er maar een tiental, zijn wel uitzonderlijk vet om leeg te pompen in de vele monsters dus speel het zeker eens uit op een makkelijkere moeilijkheidsgraad. Het geluid, de handling, de aanpasbaarheid on the go deden deze gamer alvast glunderen van plezier.

Als je bereid bent Metro Exodus twee keer te spelen – één keer lettende op collectibles en missables en één keer op de moeilijkste difficulty – staat je een relatief gemakkelijke Platinum te wachten.

Conclusie

Een afwisselend verhaal met hier en daar wat post-apocalyptische genre-clichés. 
Gedetailleerde wereld met hier en daar wat ruwe kantjes. 
Gunplay van de bovenste plank maar mobiliteit van de onderste.
Open levels halen soms de vaart uit het verhaal.
Mits goede strategieën een aangename Platinum.

Dit artikel is geschreven door: DutchPlaystationGamer Vergeet niet om FSOM te volgen op FacebookInstagramPinterest!

Ben jij of is jouw onderneming/product op zoek naar een partner
om jou Social Media op te zetten of een boost te geven?
Neem dan contact op met Kim Michaelis Media via kimmichaelis@hotmail.com!

Fifty Shades of Men en alle Social Media kanalen zijn 
onderdeel van Kim Michaelis Marketing.

Social Media Management, Social Media HOSTING & Micro Marketing. Speciaal geselecteerd voor jou!


➼➼➼ Just Cause 3 – Review
➼➼➼ Kingdom Hearts III – Review
➼➼➼ Februari 2019 – The Games
➼➼➼ Spider-Man – The City That Never Sleeps DLC Review

Please follow and like us:

1 thought on “Metro Exodus – Review

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.

Blijf op de hoogte!
Facebook
Facebook
YouTube
YouTube
Pinterest
Pinterest
Instagram