Trophy Hunting, veel gamers zijn er ondertussen bijna aan verslaafd. Die felbegeerde Platinum trophy vrijspelen van je favoriete games. De moeilijkste bosses verslaan, de moeilijkste moeilijkheidsgraad uitspelen, alle side-quests voltooien, het is echt alles uit de game halen wat de game te bieden heeft. Over het algemeen althans, want je hoeft niet voor elke game alles te doen.
Maar als we dit als uitgangspositie nemen, dan zit je aardig in de juiste hoek. Ik ben zelf ook een trophy hunter en probeer zoveel mogelijk platinum trophies vrij te spelen. Van alles? Nee, dat niet. Soms zijn trophies zo ongelooflijk saai, of langdraderig, dat ik me er niet toe kan zetten. Dan voelt het als een tweede baan.
Belachelijke trophies
Je hebt games die veel van je vragen. Je hebt games die gewoon moeilijk zijn en je hebt trophies die zoveel doorzettingsvermogen vragen, dat het bijna onmogelijk is om ze te halen. Een game waar ik mij nooit aan heb gebrand, simpelweg omdat ik weinig van dit soort games speel, is Wolfenstein II.
Die game kent een trophy Mein Leben! Wat je hiervoor moet doen is krankzinnig en zal ook niet echt iets zijn waar ik snel mijn best voor zou doen. Je moet de gehele game op de moeilijkste moeilijkheidsgraad uitspelen. Nu denk je nog, prima, toch? Normaliter, ja. Maar je moet dit doen zonder één keer dood te gaan, je krijgt geen checkpoints en je hebt geen savemogelijkheden. Eén foutje, en done. Finished. Je kunt dan helemaal opnieuw beginnen. En het ergste is wellicht nog wel, het is een bronzen trophy! Dus al dat werk, voor een bronzen trophy? Nee, bedankt. Ik sla deze over. Ik game omdat ik het leuk vind, niet om gemarteld te worden door de game. En wat als de game crasht vlak voor het einde? Dan kun je ook gewoon helemaal opnieuw beginnen.
Zulke belachelijke trophies kunnen er al snel voor zorgen dat je een game links laat liggen en simpelweg niet gaat voor de platinum trophy.

Moeilijke/uitdagende games
Hier kom ik eerder om de hoek kijken met games die ik wél wil spelen. Games die je uitdagen, die je op het puntje van je stoel brengen omdat het uitdagend is, de wereld je kan verraden bij elke stap en de dood om de hoek ligt.
Mijn favoriete games zijn dan ook soulslike games. Dit begon, net als voor velen, met Demon’s Souls en deze game heeft zijn eigen genre weten te ontwikkelen voor masochisten. Zijn de trophies onmogelijk om te halen? Nee, dat beweer ik niet. Maar deze games vragen wel veel van je. Doorzettingsvermogen, elke aanval leren herkennen en blokkeren, je niet tegen laten houden door een groeicurve. Een van mijn favoriete games in dit genre is Sekiro, van de makers van Demon’s Souls. Waar je bij de meeste Souls games mensen kunt oproepen om je te helpen met een bepaald stuk van de game of om simpelweg een bossfight met je te doen, is in Sekiro deze mogelijkheid helemaal verdwenen. Je bent alleen en je blijft alleen. Hierdoor is de moeilijkheidsgraad een flink stuk gestegen!
En natuurlijk, je kunt de moeilijkste bosses bij tijden verslaan door gebruik te maken van bepaalde methodes, wapens, of gewoon glitches. Maar als je alles legit doet, dan heb je een flinke uitdaging voor de kiezen. Maar dat gevoel als je een boss dan eindelijk verslaat, dat is met geen pen te beschrijven.

De reguliere games
Gelukkig zijn niet alle games zo uitdagend als een soulslike en sommige spelers tegenwoordig zouden gewoon zeggen, Git Gud! Oftewel, je bakt er niks van. Gelukkig heb je ook gewoon games die je kunt spelen omdat ze leuk zijn. Vermakelijke titels, die weliswaar vragen dat je de game op 100% uitspeelt, maar die het daar ook bij laten. Pak alle collectables, doe alle missies, speel alle regio’s vrij en je hebt de platinum in je zak.
En staan de collectibles niet op de kaart? Geen probleem! Er is altijd wel een guide online te vinden waar je precies moet zijn om alles op te pakken.
Dit is ook bij mij het grootste deel van de games die ik geplat heb. Games die je gewoon plezier laten hebben.
De eindeloze grind
En dan heb je de games die ik in mijn intro al noemde. Games die zoveel uren van je vragen dat het echt een tweede baan wordt. Over het algemeen zijn dit RPG’s. Uitgebreide omgevingen, de wereld aan side-quests, of alles niet alleen 100% halen, maar ook alle optionele objectives halen, een bepaalde score in de mini-games en ga zo maar door.
Neem bijvoorbeeld Star Ocean: The Last Hope International. Wil je deze platinum trophy vrijspelen? Dan mag je je opmaken voor zo’n 450-1000+ uur aan speeltijd! Is het per se moeilijk? Dat durf ik niet te zeggen, maar tijdrovend is het op zijn minst.
Of Monster Hunter: World waar je 300+ uur kwijt bent voor de platinum trophy.
En ook Rockstar is er niet vies van om trophies toe te voegen waar je wat voor moet doen. Red Dead Redemption 2 kost je bijvoorbeeld zo’n 240 tot 300 uur om die felbegeerde platinum trophy van vrij te spelen.

Mijn tweede baan
Zelf ben ik recentelijk begonnen met Kingdom Come Deliverance Royal Edition op de PlayStation 5. Die platinum run kost om en nabij 150 uur. Nu is dat voor deze game niet zo’n probleem, je kunt zo ontzettend veel doen zonder dat je hetzelfde aan het doen bent, dat is geen straf. Maar je moet met zo ongelooflijk veel zaken rekening houden dat je bijna een spreadsheet moet maken om alles bij te houden.
Zo mag je tijdens het spelen van de main story voor een trophy niemand doodmaken. Dit soort trophies heb ik automatisch een hekel aan omdat het je beperkt in het spelen van de game. Ik vind het leuk om vrijheid te hebben in hoe ik dingen aanpak, en dat heb je met zulke trophies simpelweg niet. Ook moet je uitkijken dat je niet per ongeluk een missie voltooid waardoor je seks hebt met een ander karakter, want dan verlies je ook een trophy. En mis je deze trophies, dan moet je hopen dat je nog een save hebt waar je het niet verpest hebt. Anders moet je de gehele game opnieuw spelen. No mercy!
Gelukkig kun je na het uitspelen van de main story natuurlijk deze restricties loslaten, maar als je dan al 100 uur gespeeld hebt moet je je hele speelstijl opnieuw uitvinden.
Betekent het dan dat het het spelen niet waard is? Absoluut niet, eigenlijk zou een trophy nooit de reden moeten zijn of je een game wel of niet gaat spelen. Maar voor sommige games moet je gewoon rekenen op een investering die je ook elders had kunnen spenderen.
Artikel door Peter
Ook op zoek naar een tweede baan? Dan hebben we nog wel een aantal games voor je in petto. Ben je op zoek naar een old-school JRPG? Dan is Final Fantasy Resonance wellicht iets voor jou. Ben je meer op zoek naar een open wereld RPG met verschillende mogelijkheden om je karakter uit te bouwen? Dan zou Blood of the Dawnwalker zomaar iets voor jou kunnen zijn!




