Expedition 33 | Clair Obscur: Expedition 33 heeft vannacht de ultieme prijs gekregen in de vorm van Game of the Year tijdens de Game of the Year Awards. En dat is een prestatie op zich. Maar voor het eerst sinds lange tijd sta ik volledig achter die keuze. Deze game is een parel die maar eens in de zoveel tijd voorbij komt. Een eerbetoon aan de gameindustrie en aan de games van weleer, maar dan gegoten in een modern jasje waardoor het nergens gedateerd aanvoelt. Dit is de beste game van 2025. En eerlijk gezegd durf ik te zeggen: een van de beste games van de afgelopen decennia.

De reden dat deze game tot die categorie behoort, is omdat werkelijk alles klopt. Vanaf het moment dat je instapt word je meegenomen door de personages. De stemacteurs hebben geweldig werk verricht en trekken je volledig het verhaal in. Het is een filmische ervaring waar veel Hollywoodproducties van vandaag de dag nog iets van kunnen leren.

Grafische pracht en praal knalt letterlijk van je scherm af. Alles ziet er prachtig uit. Het design van de personages en de omgevingen is tot in detail uitgewerkt en voortdurend verrassend. Ja, het is werkelijk oogverblindend mooi. Van een onderwaterwereld waarin vissen door de lucht zwemmen tot open landschappen en schilderachtige taferelen waarin je rondloopt. De variatie in omgevingen is enorm.

Het meesterlijke werk van Lorien Testard

Waar de game misschien wel het meest in uitblinkt, is de muzikale kant. De muziek past zó goed bij de game dat het de sfeer voortdurend versterkt. Het is zelfs oprecht verrassend. Dat hoor je al bij het opstarten. Als je in het menu zit, wil je eigenlijk niet verder klikken om te beginnen, omdat de melodieën je oren strelen. Dit is liefde van het hoogste niveau. En die kwaliteit blijft de hele game aanwezig. Van intieme, emotionele momenten tot grootse bossfights. De muziek knalt er zo onder dat je weer op het puntje van je stoel zit. Soms betrap je jezelf erop dat je even stopt met spelen om alleen maar te luisteren. Dán spreek je van een fantastische soundtrack.

Misschien ben ik enigszins bevooroordeeld, maar ook de JRPG-stijl van de game slaat bij mij enorm aan. Turn-based gevechten zijn lange tijd afwezig geweest in grote titels, en veel spelers hebben dat gemist. Dat zie je ook online, waar steeds vaker wordt geroepen dat series als Final Fantasy terug zouden moeten naar hun roots. En hoewel ik Final Fantasy XVI fantastisch vond, is de roep om een sterke turn-based RPG luid. Clair Obscur: Expedition 33 beantwoordt die roep keihard. Tot grote tevredenheid.

Wat de game bovendien uitstekend doet, is het turn-based systeem verrijken met extra lagen. Het is niet simpelweg om de beurt aanvallen. Blokkeren en ontwijken spelen een actieve rol, en daarbovenop is er het Gradient-systeem. Speciale aanvallen en verdedigingen vereisen nauwkeurige timing met extra knopinput. Schieten, slaan met je wapen of krachtige abilities uitvoeren, het zit er allemaal in. Bij speciale aanvallen verschijnt een QTE, waarmee je nog meer schade kunt aanrichten. Het zorgt ervoor dat gevechten constant spannend blijven. Achterover leunen is er simpelweg niet bij.

Al met al is Clair Obscur: Expedition 33 de grote winnaar van de Game of the Year Awards. En dat is meer dan terecht. De game doet alles goed. Zelfs de side content en het spel na de aftiteling houden je nog uren bezig. Dit is een klassieker bij uitstek.

Cijfer: 10/10

De gewonnen awards:

Game of the Year
Best Independent Game
Best Art Direction
Best Debut Indie Game
Best Score and Music
Best RPG
Best Narrative
Best Game Direction
Best Performance – Jennifer English as Maelle

Artikel geschreven door: Peter van de Velde